Το κάλιο και ο ψευδάργυρος βελτιώνουν τη φυσιολογική απόδοση, την αποτελεσματικότητα χρήσης θρεπτικών ουσιών και την παραγωγικότητα του σιταριού

Παρά τον κρίσιμο ρόλο της ισορροπημένης διατροφής στην παραγωγικότητα των καλλιεργειών, η χρήση Καλιού(K) και ψευδαργύρου (Zn) δεν χρησιμοποιείται ιδιαίτερα από τους αγρότες. 
Η μειωμένη πρόσληψη θρεπτικών συστατικών και η παραγωγικότητα των καλλιεργειών μαζί αυξάνουν το κόστος που σχετίζεται με τη λίπανση και επανεξετάζουν την εμπιστοσύνη των αγροτών για την αποτελεσματικότητα και την κερδοφορία απο την χρηση των λιπασμάτων που χρησιμοποιουνταν μεχρι σήμερα.

Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, διεξήχθη έρευνα πεδίου στην ερευνητική περιοχή του MNS-University of Agriculture, Multan, σε συνεργασία με την Engro Fertilizers Limited. 
Το ερευνητικό σχέδιο αποτελούνταν από πέντε θεραπείες, συμπεριλαμβανομένης της

T 1= ελέγχου (χωρίς λιπάσματα N, P, K και Zn),

T ₂ = NP στην πράξη (NP στα 32–23–0 kg στρέμμα ¹ ).

T ₃ = συνιστάται NP (NP σε 48–34,5 kg στρέμμα ^-1 ),

T ₄ = ισορροπημένο NPK (NP+K σε 48–34,5–30 kg στρέμμα ^-1 ) και

T ₅ = ισορροπημένο NPK + Zn (NPK+Zn σε 48–34,5 –30 + 7,5 κιλά στρέμμα ^-1 ). 
Το σιτάρι χρησιμοποιήθηκε ως δοκιμαστική καλλιέργεια και μελετήθηκαν η ανάπτυξη, η απόδοση και οι φυσιολογικές και θρεπτικές του παράμετροι. 

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ισορροπημένη διατροφή NPK+Zn αύξησε το ύψος του φυτού, το μήκος του σταχιού, τον ρυθμό φωτοσύνθεσης, την αποδοτικότητα χρήσης νερού, τον ρυθμό διαπνοής, την αγωγιμότητα του στομάχου και την απόδοση κόκκων κατά 13%, 15%, 44%, 60%, 63%, 39% και 78%, αντίστοιχα, σε σύγκριση με τον έλεγχο. 
Διαπιστώθηκε ότι η συνδυασμένη εφαρμογή NP, K και Zn βελτίωσε την αποτελεσματικότητα ανάκτησης των εφαρμοζόμενων θρεπτικών ουσιών, δηλαδή, την απόδοση ανάκτησης αζώτου (NRE) κατά 230%, την αποτελεσματικότητα ανάκτησης φωσφόρου (PRE) κατά 136%, την αποτελεσματικότητα ανάκτησης καλίου (KRE) κατά 135% και αποτελεσματικότητα ανάκτησης ψευδαργύρου (ZnRE) κατά 136% σε σύγκριση με την εφαρμογή μόνο του NP. 
Επισης την Αποδοτικότητα γεωργικης χρήσης εφαρμοζόμενων λιπασμάτων, όπως αποδοτικότητα γεωργικης χρήσης καλίου κατά 71%, αποδοτικότητα αγρονομικής χρήσης φωσφόρου κατά 72%, αποδοτικότητα αγρονομικής χρήσης αζώτου κατά 70% και απόδοση ψευδαργύρου κατά 72%, παρατηρήθηκε σε σύγκριση με την εφαρμογή μόνο του NP. 

Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι το K και ο Zn πρέπει να αποτελούν ουσιαστικό μέρος της διαχείρισης της διατροφής του σιταριού για υψηλότερη απόδοση και καλύτερη ποιότητα παραγωγής. Και η αναθεωρηση ειναι επιβεβλημενη ως προς την χρησιμοτητα ενος απλου λιπασματος τυπου 22-11-0 ή 16-20-0 τα οποια πλεον αποτελουν παρελθον στη συγχρονη λιπανση των σιτηρων.

Πηγη: Frontiers