Η επίδραση της εφαρμογής χιτοζάνης στην ελαιοπεριεκτικότητα καρπων ελιάς

Εισαγωγή

Η συγκέντρωση ελαίου σε καρπούς ελιάς είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τον καθορισμό της ποιότητας και ποσότητας του παραγόμενου ελαιολάδου. Η συνηθης μέθοδος διαχείρισης ελιών για την αύξηση της ελαιοπεριεκτηκότητας επικεντρώνεται στη θρέψη και την ρύθμιση της άρδευσης. Η πρόοδος της τεχνολογίας, μας επέτρεψε την εφαρμογή βιοενεργοποιητών για τον έλεγχο πιθανής υψηλότερης συγκέντρωσης ελαιολάδου στους καρπούς ελιάς. Μια τέτοια μέθοδος είναι η χρήση χιτοζάνης, ενός βιοπολυμερούς, σε ελαιόδεντρα για την αύξηση της συγκέντρωσης του ελαιολάδου στις ελιές. Αυτή η εργασία θα διερευνήσει τη δυνατότητα της χιτοζάνης να αυξήσει τη συγκέντρωση του λαδιού στις ελιές, καθώς και τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της χρήσης αυτής της μεθόδου.

Χιτοζάνη

Η χιτοζάνη είναι ένα βιοπολυμερές που προέρχεται από τη χιτίνη, ένας φυσικός πολυσακχαρίτης που βρίσκεται στους εξωσκελετούς των καρκινοειδών. Είναι γνωστη για την ικανότητά του να συνδέεται με διάφορα βιομόρια και έχει χρησιμοποιηθεί σε ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών, από τη χορήγηση φαρμάκων μέχρι τη συντήρηση τροφίμων. Όταν εφαρμόζεται σε ελαιόδεντρα, η χιτοζάνη θεωρείται ότι αυξάνει τη συγκέντρωση του ελαίου στις ελιές .

Η χρήση χιτοζάνης στα ελαιόδεντρα έχει μια σειρά από πλεονεκτήματα.

Η χιτοζάνη μπορεί να εφαρμοστεί στα δέντρα διαφυλλικα είτε μόνη της είτε συνδιασμενη. Επιπλέον, έχει αποδειχθεί ότι έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες και βελτιώνει την άμυνα των φυτών εναντίον βακτηρίων και παθογόνων.Τέλος, η χιτοζάνη είναι ένα μη τοξικό και βιοδιασπώμενο υλικό, καθιστώντας το μια φιλική προς το περιβάλλον επιλογή.

Υλικά και μέθοδος

Σε χωραφι 0,8ha ποικιλιας Arbequina Ι18, σε αποστάσεις φυτευσης 6Χ3, ηλικίας 4 ετών στην περιοχή της Κομοτηνής ( Ελλάδα):

Πραγματοποιηθηκαν δυο εφαρμογές σε μεσοδιάστημα 15 ημερών , τον μήνα Σεπτέμβριο (αρχές και μέσα Σεπτεμβρίου). Η δοσολογία καιι τις δύο φορές ήταν 2λτρ/1000 λτρ νερού χωρίς χρήση πρόσθετων. Συλλέχθηκαν δείγματα (200γρ) από ώριμες ελιές στις αρχές Νοεμβρίου. Η συλλογή έγινε με το χέρι και τα δείγματα στάλθηκαν την ίδια μέρα στο εργαστήριο.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι :

Στα δεντρά/μάρτυρας μετρήθηκε περιεκτικότηταελαίου 28% επί υγρού με την μεθοδο Soxhlet χωρίς την χρήση χιτοζανης.

Ενώ στα υπολοιπα δέντρα με δυο εφαρμογές χιτοζανης, μετρήθηκε ελαιοπεριεκτικότητα 30,5 %επί υγρού με την μεθοδο Soxhlet. Η αύξηση αυτή της τάξης 2,5% θεωρείται σημαντική δεδομένης της αξίας του παραγόμενου ελαιολάδου και της αξίας εφαρμογής του προϊόντος.

Συμπέρασμα

Συμπερασματικά, η χρήση χιτοζάνης στα ελαιόδεντρα έχει τη δυνατότητα να αυξήσει τη συγκέντρωση τουελαίουστις ελιές και έτσι να βελτιώσει την ποιότητα του ελαιόλαδου που προκύπτει.Το κόστος της εφαρμογής είναι τέτοιο που αξίζει την επένδυση.Είναι βιολογική εφαρμογή , φιλική για το περιβάλλον και το παραγόμενο προϊόν.

Ερευνα / Μελετη:

Κουρουκεχαγιάς Λαζαρος – Γεωπόνος M.Sc. Agroclinic , Χασάν Χουσεiν – Γεωπόνος