Είναι εφικτή η παραγωγή ελαιολάδου σε περιοχές εύκρατου υγρού κλίματος;

Η παγκόσμια βιομηχανία ελιάς έχει επεκταθεί σε νέες κλιματολογικές περιοχές εκτός της Μεσογείου λόγω της αύξησης της ζήτησης έξτρα παρθένου ελαιολάδου θέτοντας νέες προκλήσεις. Αυτό είναι η περίπτωση της Ουρουγουάης, της Νότιας Αμερικής, όπου η έκταση της καλλιέργειας ελιάς έφτασε τα 100.000 στρέμματα τα τελευταία 15 χρόνια και προορίζεται για την παραγωγή του EVOO.
 Η Ουρουγουάη έχει εύκρατο υγρό κλίμα με μέσες βροχοπτώσεις άνω των 1.100 mm ετησίως αλλά άνισα κατανεμημένες, ήπιοι χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια, με μέσες ετήσιες θερμοκρασίες 17,7°C
Οι αγροοικολογικές συνθήκες απαιτούν τοπική γνώση για την επίτευξη καλής παραγωγικότητας
Οι ποικιλίες Arbquina, Barnea, Frantoio, Leccino, Manzanilla de Sevilla και Picual αξιολογήθηκαν σε βάθος 10 ετών πλήρους παραγωγής.
Φαινολογική συμπεριφορά, ρυθμός βλαστικής ανάπτυξης, παραγωγική αποτελεσματικότητα,
προσδιορίστηκε η τάση παρενιαφτοφορίας και η απόδοση λαδιού.
Εμφανίζονται διαδικασίες βλάστησης και ανθοφορίας σε ένα ευρύ παράθυρο εντός του ετήσιου κύκλου μεταξύ των μηνών Αυγούστου και Νοεμβρίου (νότιο ημισφαίριο) με μεγάλη χρονική διακύμανση.
Περισσότερο από 8 t/ha απόδοση καρπού και 40% απόδοση ελαίου σε ξηρό, βάση βάρους ελήφθησαν σε πολλά υποσχόμενες ποικιλίες. Ωστόσο, προέκυψε παρενιαυτοφορία ως ο κύριος περιοριστικός παράγοντας παραγωγής, με τιμές ABI μεγαλύτερες από 0,60 για τις περισσότερες ποικιλίες.
Συμπεραίνουμε ότι η παραγωγή ελαιολάδου σε περιοχές με υγρό κλίμα είναι εφικτή και οι πολλά υποσχόμενες ποικιλίες με βάση την παραγωγική απόδοση είναι η Arbequina και η Picual από όσες δοκιμάσθηκαν.

Πηγή:
Instituto Nacional de Investigación Agropecuaria (INIA), Programa Nacional de Investigación en Producción Frutícola,
Estación Experimental INIA Las Brujas, Canelones, Ουρουγουάη,
Unidad de Ecofsiología de Frutales, Departamento de
Producción Vegetal, Facultad de Agronomía, Universidad de la República, Μοντεβιδέο, Ουρουγουάη